از سالهای آزادگی‌ احساس پشیمانی نمی‌کنم

 

 

از سالهای آزادگی‌ احساس پشیمانی نمی‌کنم

آزاده جانباز حسین یوسفی

مدت اسارت: هشت سال و سه ماه و ۱۱ روز

 

حسین یوسفی در ۱۶ سالگی عازم جبهه شد و با وجود سن کم در عملیات مهم و سرنوشت‌ساز بیت‌المقدس حضور پیدا کرد و در مرحله سوم جانباز شد. یوسفی پس از جانبازی به اسارت دشمن بعثی در می‌آید و از سال ۶۱ تا سال ۶۹ را در اردوگاههای بعث عراق می‌گذراند. این آزاده سرافراز خاطرات تکرار نشدنی بازگشت به میهن را برایمان بازگو می‌کند.

***

استقبال مردم در همان بدو ورود به کشور و  از مرز کرمانشاه خیلی خوب بود. با ساز و دهل به استقبال ما آمده بود و  آمدن‌مان را جشن می‌گرفتند.شادی و شور و شعف وصف‌ناپذیری بین مردم حاکم بود. واقعا برخی مسائل را نمی‌توان با پول دوباره تکرار یا تداعی کرد و فقط یک بار در زندگی اتفاق می‌افتد. بحث استقبال از مردم از آزادگان برای من چنین حس و حالی را داشت و تنها یک بار در عمرم این احساس زیبا را تجربه کردم و دیگر مانندش را نخواهم دید. بعد از هشت سال که یک زندگی روتین و یکنواخت داشتیم حس آزادی خیلی برایمان خاص بود. تقریبا یک هفته تا ۱۰ روز در تهران مردم از ما استقبال می‌کردند و بعدا که به زادگاه پدری در شهرستان آشتیان دعوت شدم به نمازجمعه رفتم و آنجا هم استقبال خوبی از من به عمل آمد.

آزادی برای همه‌مان خوب بود ولی شاید رفتن از آن محیط برای برخی سخت بود. مثلا برخی دوستان در حال آموختن زبان انگلیسی بودند و از اینکه از ان محیط و آدمها جدا شوند برایشان سخت بود. یا مثلا کسی در حال حفظ قرآن یا نهج‌البلاغه بود می‌خواست بیشتر در آن جمع باشد تا دوره‌های آموزشی‌‌اش تمام شود و به نوعی بیشترین بهره را از بودن در میان دیگر آزادگان ببرد. شاید مرور این مسائل الان برای افکار عمومی سخت باشد اما ما در اسارت از فرصت‌ها نهایت استفاده را می‌کردیم و الان به نوعی در زندگی‌هایمان فرصت سوزی داریم. از هشت سالی که گذشت به هیچ عنوان احساس پشیمانی نمی‌کنم. شاید از سالهای بعد از اسارت احساس پشیمانی داشته باشم ولی به هیچ عنوان از سالهای آزادگی احساس پشیمانی نمی‌کنم.

به نظرم برای انتقال فرهنگ مقاومت و ایثار آزادگان کوتاهی کردیم و نتوانستیم ناقل خوبی برای آن فرهنگ ناب و خالص باشیم. البته هر چیزی بستر لازم را می‌خواهد و مسئولان امر هم از این انتقال تجربیات استقبال نکردند. بحث آزادگان پتانسیل خیلی بزرگی بود که می‌شد بهترین استففاده را از آن کرد و به نظر می‌رسد برخی تفکرات زیاد راضی به رشد و استفاده از آزادگان نبودند.

 

 

اضافه کردن دیدگاه جدید