آقاي فنايي يك عذر خواهي به ملت ايران بدهكاري

۱۳۸۹/۱۰/۲۲

ديشب در ميان دو نيمه بازي فوتبال بين دو تيم ايران وعراق ، در حالي كه تماشاگران ايراني پس از گل زيبا وغيرتمندانه غلامرضا رضايي و البته رفتار غرور برانگيز او پس از به ثمر رساندن گل و كسب نتيجه مساوي در پايان نيمه اول و انتظار و اشتياق ملت ايران براي كسب پيروزي در نيمه دوم ، محمد فنايي داور خوب و پيشكسوت كشورمان در بحث كارشناسي مرتكب خبط بسار بزرگي شد كه فقط با عذر خواهي از ملت ايران قابل جبران است.

مي گوييم بسيار بزرگ چون هم قضاوت او اشتباه ونادرست بود و هم در صورت درست بودن قضاوت اصلا نيازي به گفتن آن نبود.آقاي فنايي خيلي بهتر از ما ميداند كه داوران تقريبا در همه هفته ها در سراسر جهان اشتباهات مكرر و بعضا فاحشي مرتكب مي شوند و اين ديگر امري عادي و لاجرم شده است و احتمالا ايشان هم از اين دست اشتباهات داشته اند.

آيا آقاي فنايي با افسايد اعلام كردن گل اول تيم سخت كوشمان كه اين بار به زيبايي هم بازي ميكرد خشم تماشاگر بيشمار ايراني را بر نيانگيخت. سالهاست كه فوتبال ما در مصاف با تيم هاي كشور هاي عربي انواع و اقسام نا داوريها بي حرمتيها و از همه مهمتر،چرك بازي كردن آنها را تحمل مي كند كه آخرين آن توهين تماشاگران عراق در اردن هنگام پخش سرود ملي كشورمان بود.

ملت ايران هنوز شادي و حلقه زدن تيم ملي بحرين را در حالي كه از تيم ما شكست خورده بودند ، اما اين شكست هم نتوانست ما را به مرحله بعد ببرد و در نتيجه تيم عربستان صعودكرد را فراموش نكردند.ملت ايران به كرات شاهدست كه تيم ملي ايران در مصاف با تيم هاي قدرتمند و غير عربي حتي اگر شكست بخورد بازي روان و درخشاني دارد اما هرگاه با تيم هاي عربي بازي مي كند دچار ازهم پاشيدگي و عصبانيت مي شودو اين ناشي از رفتارهاي غير ورزشي همه اركان دستگاه ورزش اين كشورها است از مسئولان برگزار كننده تا بازيكنان . حال اگر يكبار داوري تصادفا به نفع ما سوت بزند بايد دايه مهربان تر ازمادر شويم و قيافه بي طرف بخود بگيريم و كار داور را نقض قانون بدانيم؟

البته ديدن دگرگوني چهره فنايي پس از اقرار به اشتباه خود و سعي مكرر براي جبران قضاوت اشتباهش كه به راحتي آثار پشيماني و نگراني از خشم ملت در آن ديده مي شد قدري از شدت عصبانيت مردم را كاست. اما هنوز هم جناب فنائي يك عذر خواهي براي اين خشم مقدس بدهكاراست و البته سزاوار است خود را نيز تنبيه كند و مدتي در بحث هاي كارشناسي شركت نكند.