شب های بی آسمان(۴۰)

۱۳۹۵/۱۱/۲۴

 

داستان چهل و پنجم این کتاب با عنوان «دروغ روزنامه ای» در «شب های بی آسمان(۳۹)» تقدیم شما علاقمندان عزیز شد. اینک داستان چهل و ششم با عنوان« اهانت به امام(ره) »تقدیم شما عزیزان می شود:

 

 

اهانت به امام (ره )

 

مدتی وادار کردن اسرا برای اهانت به حضرت امام (ره ) باب شده بود . در واقع عراقی ها بعد از تلاش های فرهنگی خود به این باور می رسیدند که حالا دیگر درصد بالایی از اسرا را از راه و منش جمهوری اسلامی به در کرده اند ، لذا برای اطمینان از میزان موفقیت فعالیت های خود ، اسیری را نگه می داشتند و از او می خواستند تا با صدای بلند به امام (ره ) توهین کند .

یکی از روزها جمعی از اسرا را مجبور کردند به حضرت امام (ره) اهانت کنند؛ ولی آنها همچون گذشته زیر بار نمی رفتند و بعثی ها را ناکام گذاشتند . بعثی ها هم شکنجه را تا نهایت ادامه دادند .

یکی از انواع شکنجه ها و تنبیهاتی که در قبال اهانت نکردن به حضرت امام (ره) مرسوم بود ؛ دهان فرد را پر از خاک کف اردوگاه می کردند و سپس او را در مقابل آفتاب شدید نگه می داشتند . فرد این شکنجه را تحمل می کرد ؛ اما حاضر به اهانت به امام (ره) نمی شد .

این وضعیت تا آنجا پیش رفت که عراقی ها چاره را در شناسایی و انتقال اسرای بسیار مقید و تآثیر گذار دراردوگاه دیدند ؛ یعنی بعثی ها به این نتیجه رسیده بودند که هیچ چیز جز شناسایی و انتقال مسببین اصلی جواب نخواهد داد.

 

پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان

اضافه کردن دیدگاه جدید