در سختترین شرایط اسارت هم درس عشق، ایمان و مسئولیتپذیری به نسل جوان آموخت.
به گزارش روابطعمومی موسسه فرهنگی هنری پیام آزادگان، یادداشت به یاد شهدای غریب اسارت اردیبهشت ماه
در دوران اسارت، عبدالمهدی معلم و فعال فرهنگی اردوگاه بود. با استفاده از کتابهایی که صلیب سرخ برای اسرا ارسال میکرد، به تدریس بچههای کمسنوسال میپرداخت و تلاش میکرد روحیه رزمندگان را حفظ کند. مدتی بعد عبدالمهدی دچار اسهال خونی شدید شد. برای درمان، او را به بیمارستان نیروی هوایی عراق منتقل کردند. در بیمارستان ناگهان به دلیل شدت درد از تخت بلند شد و شروع به دویدن در بیمارستان کرد که به زمین افتاد؛ نوک انگشتانش ترکید و خون زیادی جاری شد و در همان لحظات، در اثر شدت جراحات و بیماری به شهادت رسید.
عبدالمهدی نهتنها در میدان نبرد، بلکه در سختترین شرایط اسارت هم درس عشق، ایمان و مسئولیتپذیری به نسل جوان آموخت. یاد و نامش همیشه در دل آزادگان زنده است.
خانواده این شهید بزرگوار در خاطرهای روایت میکنند که عبدالمهدی در نامههایی که برای ما میفرستاد، همواره ما را به صبر و بردباری فرا میخواند. برای آنکه بتواند از حال امام باخبر شود، نام ایشان را «بابا مصطفی» مینوشت. همین نشانه ساده، حساسیت بعثیها را برانگیخت و باعث شد حدود ۱۰ ماه او را از نوشتن نامه محروم کنند.
انتهای پیام/
برای ورود به ویکی آزادگان اینجا کلیک کنید / www.wikiazadegan.com