معاون پژوهش موسسه پیام آزادگان با تأکید بر اینکه بخش مهمی از تاریخ آزادگان در خانهها و میان خانوادهها رقم خورده است، گفت: مادران، همسران و فرزندان آزادگان سالها بار انتظار، بلاتکلیفی و دشواریهای معیشتی و عاطفی را بر دوش کشیدند و باید مجاهدت آنان بهصورت جدی روایت و پژوهش شود.
به گزارش روابط عمومی موسسه پیام آزادگان:فرزانه قلعهقوند، مدیر انتشارات پیام آزادگان، در نشست تخصصی «روایت ناگفتهها» که به مناسبت سالروز بازگشت آزادگان برگزار شد، اظهار کرد: از انتخاب موضوع مادران و خانوادههای آزادگان برای این نشست تشکر میکنم. در دوران جنگ با دو گروه از بانوان مواجه بودیم؛ گروهی که بهصورت مستقیم در جنگ حضور داشتند و گروهی که در خانه ماندند و بار سنگین زندگی، تربیت فرزندان و انتظار را بر دوش کشیدند. سخن من درباره گروه دوم است که همواره کمتر دیده شدهاند.
وی افزود: مادرانی بودند که سالها در انتظار فرزندانشان ماندند، دخترانی که حسرت دیدن پدر را داشتند و کودکانی که با دیدن پدران دیگر در میان اقوام و آشنایان، رنج نبودن پدر خود را تحمل میکردند. این کودکان با سختی بزرگ شدند و مادران نیز در تمام این سالها با دشواریهای بسیاری مواجه بودند.
قلعهقوند با اشاره به تجربه برخی مادران حاضر در این نشست گفت: امروز مادرانی در این جمع حضور دارند که سالها از فرزندانشان خبری نداشتند. برخی از این مادران در دوران غیبت فرزندانشان منفعل نماندند و به فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی، از جمله برگزاری کلاسهای قرآن، پرداختند.
وی ادامه داد: در کنار مادران، همسران آزادگان نیز سالهای دشواری را پشت سر گذاشتند. وقتی درباره «۱۰ سال مفقودالاثربودن» صحبت میکنیم، شاید این عبارت کوتاه به نظر برسد، اما برای همسری که نمیداند همسرش بازمیگردد یا نه، زندگی چگونه باید ادامه پیدا کند و اگر بازگردد، آیا همان فردی است که روزی خانه را ترک کرده بود، این انتظار بسیار سخت و طولانی است.
مدیر انتشارات پیام آزادگان با اشاره به شرایط همسران آزاده و خانوادههای دارای فرزند گفت: زنانی بودند که با چند فرزند، در شرایطی که همسرشان مفقود یا اسیر بود، باید زندگی را اداره میکردند و درباره آینده فرزندانشان تصمیم میگرفتند. این بخش از زندگی خانوادههای آزادگان، نیازمند پژوهش و روایت جدی است.
وی خطاب به مسئولان حوزه دفاع مقدس و پژوهشگران تأکید کرد: انتظار داریم درباره خانوادههای آزادگان، بهویژه مادران و همسران آنان، پژوهشهای بیشتری انجام شود. امروز میتوان ساعتها درباره اردوگاهها و زندانها سخن گفت، اما ترجیح میدهم پای صحبت دیگران بنشینم و روایتهای آنان را بشنوم.