نیروی هوایی تنها روایت پرواز نیست؛ روایت انسانهایی است که حتی در بند، آسمان را از یاد نبردند. این یادداشت، ادای دِینی است به آزادگانی که ایمان و عزت را از اوج آسمان تا تاریکترین روزهای اسارت با خود حمل کردند.
به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگیهنری پیام آزادگان، یادداشت زهرا کورانی مدیر روابط عمومی موسسه به مناسبت روز نیروی هوایی: در آسمان، آرزوها بال میگشایند و ایمان، مرزها را درمینوردد.
آنان که بالهای آهنین را با دلهای آتشین به پرواز درآوردند، نه فقط خلبان آسمانها، که پرچمداران عزت این مرز و بوم شدند.
روز نیروی هوایی، یادآور دلاورانی است که اوج گرفتن را نه تنها در آسمان، که در قاموس پایداری و عشق معنا کردند.
در میانشان، ده شهریار آسمان هستند که اسارت را با سینهای از نور تاب آوردند.
آنان که میتوانستند در آسمان بدرخشند، اما انتخاب کردند تا در خاک دشمن، ستارههای مقاومت باشند.
آنها اسارت را نه با کینه، که با رشادت و عشق تحمل کردند؛عشق به میهن، عشق به آسمانهای ایران، و عشقی که زندانهای تاریک را روشن کرد.
هر روز اسارت، شعلهای از ایمان بود؛ هر شب تنهایی، نمازی برای بازگشت.
آنها با خاطرات پرواز زنده ماندند، با یاد بوسههای باد بر بالهای جنگندههایشان، و با آرزوی دوباره نشستن روی باندهای وطن.
امروز، آسمان غرورآمیز نیروی هوایی، مدیون از خودگذشتگی خلبانان آزاده است.
آزادههایی که نامهایشان چون ستارههای درخشان، بر تارک تاریخ این نیرو میدرخشد، هر یک، قصهای از شکوهاند.
وقتی که امروز آزادگان این سرزمین، نامهایشان را میخوانند، آسمان در چشمانشان دوباره متولد میشود.
آنها میدانند که اسارت، تنها یک گذر بود؛ اما عشق به پرواز، جاودانه ماند.
باشد که آسمان همیشه بر وفق مرادتان باشد، ای آزادگانی که با بازگشت از اسارت، به ما آموختید:《مهم نیست دشمن چه بلندی را به اسارت بگیرد؛
آنکه آسمان در قلبش خانه کرده، هماره آزاده است》
پروازتان بلند، و یادتان گرامی باد.