راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ با حضور گسترده و پرشور اقشار مختلف مردم در تهران برگزار شد؛ حضوری کمنظیر که کوچک و بزرگ، از سلایق و دیدگاههای گوناگون را در کنار هم گرد آورد. در حاشیه این اجتماع باشکوه، خبرنگار مؤسسه فرهنگیهنری پیام آزادگان با چندتن از آزادگان سرافراز دفاع مقدس گفتوگو کرد؛ مردانی که خود روزگاری ۲۲ بهمن را در دل اسارت، مخفیانه و با کمترین امکانات گرامی میداشتند و امروز در میان خیل مردم، از امید، وفاداری و همبستگی ملی سخن گفتند.
به گزارش روابطعمومی مؤسسه فرهنگیهنری آزادگان، از ساعات اولیه صبح، خیابانهای منتهی به مسیر راهپیمایی مملو از جمعیتی بود که با شور و نشاط در این آیین ملی حضور یافته بودند. خانوادهها همراه با کودکان، سالمندان، دانشجویان و گروههای مختلف مردمی با گرایشها و سلیقههای متفاوت در کنار یکدیگر راه میرفتند.
اجرای سرودهای انقلابی، برنامههای فرهنگی و هنری متنوع و حضور گروههای مردمی، حالوهوایی متفاوت به مراسم امسال بخشیده بود.
در میان این جمعیت پرشمار، آزادگان استان تهران نیز حضوری پررنگ و منسجم داشتند. آنان که سالهایی از عمر خود را در اردوگاههای اسارت سپری کردهاند، امروز دوشادوش مردم در صحنه حاضر شدند تا بار دیگر بر پیوند ناگسستنی خود با آرمانهای انقلاب تأکید کنند.
مهدی زارعی، آزاده سرافراز دفاع مقدس، در گفتوگو با خبرنگار پیام آزادگان با بازخوانی خاطرات دهه فجر در دوران اسارت گفت: «در ناامیدی بسی امید است، پایان شب سیه سفید است؛ این شعر برای ما در اردوگاه فقط یک بیت ادبی نبود، چراغ امیدی بود در دل تاریکی.»
او با اشاره به برگزاری مخفیانه مراسم ۲۲ بهمن در اردوگاهها افزود: «اجرای هر برنامهای با محدودیت شدید همراه بود، اما بچهها با هماهنگی، آیینهایی کوچک و پنهانی برگزار میکردند. همین برنامههای محدود، حس سربازی امام و وفاداری به آرمانها را در دل ما زنده نگه میداشت و ما را به آیندهای روشن پیوند میزد.»
محمد اخگری، دیگر آزاده حاضر در راهپیمایی، شرکت در مراسم ۲۲ بهمن را چه در اسارت و چه امروز، «ادای دین به خون شهدا» توصیف کرد و گفت: «حضور در این مراسم برای ما یک انتخاب ساده نبود، بلکه وظیفهای برای پاسداری از آرمانهایی بود که برای آن خون و جان داده بودیم.»
وی تأکید کرد: «تا روز آزادی خود را همراه مردم ایران میدانستیم و امروز هم در کنار ملت ایستادهایم. ۲۲ بهمن برای ما تجدید پیمان با شهدا، انقلاب و مردم است.»
علی یوسفی، آزاده اردوگاه تکریت ۱۱ نیز با اشاره به جایگاه ویژه این روز در حافظه تاریخی ملت ایران اظهار داشت: «عدد ۲۲ برای ما مقدس است؛ نماد ایستادگی و وفاداری. حضور گسترده مردم، از نسلهای مختلف، نشان میدهد پیوند عمیقی میان مردم و انقلاب وجود دارد.»
او در عین حال تأکید کرد که توجه به مطالبات مردم و شنیدن دغدغههای نسل جوان، ضامن تداوم این همبستگی ملی و ساخت آیندهای روشنتر برای کشور خواهد بود.
در حاشیه این مراسم، مؤسسه فرهنگیهنری پیام آزادگان نیز با برپایی غرفهای در میدان فردوسی، نبش کوچه نیایی، میزبان راهپیمایان بود. در این غرفه ضمن معرفی فعالیتهای فرهنگی مؤسسه، از شرکتکنندگان پذیرایی به عمل آمد و فضایی برای گفتوگو و ثبت خاطرات آزادگان فراهم شد.
راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ بار دیگر صحنهای از همدلی و حضور مردمی بود؛ حضوری که از خاطرات پنهان اسارت تا خیابانهای پرشور امروز امتداد یافته و نشان میدهد چراغ امیدی که روزگاری در دل اردوگاهها روشن مانده بود، اکنون در گسترهای به وسعت ایران میدرخشد.