اتحاد و یکپارچگی ملت ایران در به ثمر رساندن انقلاب اسلامی و ایستادگی در برابر جنگ تحمیلی، همواره به عنوان یک اصل بنیادین مورد تأکید بوده است. این یادداشت به بررسی نمونهای کوچک اما پراهمیت از این همبستگی میپردازد.
به گزارش روابطعمومی موسسه فرهنگیهنری پیام آزادگان، در جریان انقلاب شکوهمند اسلامی، این اتحاد و یکپارچگی ملت ایران
همة اقشار بود که همة ایران را دور هم جمع کرد و ملت توانستند در سایة رهبری فرزانه
و همبستگی، اتفاق بزرگی را در تاریخ رقم بزنند.
با شروع جنگ تحمیلی همة مردم با هر دین و مذهب و از هر قوم
و قبیله و خط فکری در کنار هم علیه دشمن بعثی مبارزه کردند و به دفاع پرداختند. ارتش،
بسیج، سپاه و مردم عادی و دیگر نهادها یکبار دیگر ندای وحدت سردادند.
جامعة آزادگان نیز ایرانی کوچک بود
که افراد با یکپارچگی روزهای توانفرسایی اسارت را تاب میآوردند. آزادگان در آن روزهای
سختِ انتظار، بیش از همیشه به همدلی و همزیستی مسالمتآمیز نیاز داشتند و اولین گام
برای رسیدن به این هدف برنامهریزی برای فعالیتهای فرهنگی و هنری بود که همه را گرد
هم جمع کرد. اگر همدلی و همراهی آزادگان اتفاق نمیافتاد، دشمن آنها را دچار استحاله
و دگردیسی عقیدتی میکرد.
وحدت در برابر دشمن یک اصل پذیرفته
شده و خدشهناپذیر بود. و اختلافات جزئی خللی
در وحدت آنها وارد نمیکرد. آنجا که لازم بود همه در برابر دشمن همصدا شوند، یک صدا
به گوش میرسید. صدای ایران بر همة صداهای قومی و عقیدتی غالب بود و هویت ملی بر خردههویتهای
فرهنگی و قومی غلبه داشت. این وحدت برای دشمن، آزاردهنده بود.
حاجآقا ابوترابی معتقد بود رابطۀ
میان ایرانیها با همة تنوع قومی، شغلی، صنفی و سنی که دارند باید بهگونهای تنظیم
شود که هیچکسی احساس تنهایی نکند. مراقبت از افراد ضعیف، ارتباط دوستانه با آزادگان
اهل سنت، دیدوبازدید از یکدیگر، تقویت ورزش اردوگاهی، خدمت بیمزدومنت، توجه به همبندان،
ازخودگذشتگی، حفظ وحدت و همدلی در برابر دشمن و ایجاد شادابی و نشاط در آن محیط غمزده
برای ارتقای روحیة جمعی، چیزهایی بودند که ایشان بر آنها تأکید میکرد.
و اینچنین بود که آزادگان سالهای
سال در فضایی بسیار کوچک در کنار هم علیرغم همة تفاوتها یک خانواده شدند، زندگی کردند،
سپس به میهن برگشتند و این دیدارها همچنان ادامه دارد.
فرزانه قلعهقوند
انتهای پیام/
برای ورود به ویکی آزادگان اینجا کلیک کنید / www.wikiazadegan.com