سبد خرید
سبد خرید شما خالی است!
 
خاطرات آزاده حسین رحیمیان؛

آتش‌زدن انبار مهمات بعثی‌ها توسط اسرا

آتش‌زدن انبار مهمات بعثی‌ها توسط اسرا
آزاده حسین رحیمیان در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۶۰ به جبهه اعزام شد و در عملیات‌های منطقه کردستان، رمضان و محرم شرکت کرد.

به گزارش روابط عمومی مؤسسه فرهنگی پیام آزادگان، آزاده حسین رحیمیان در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۶۰ به جبهه اعزام شد و در عملیات‌های منطقه کردستان، رمضان و محرم شرکت کرد. وی پس از رشادت‌های فراوان در ۱۶ آبان سال ۶۱ در مرحله سوم عملیات محرم به اسارت نیروهای بعثی درآمد که تا سال ۶۹ به طول انجامید. در ادامه گفتگوی خبرنگار ما با آزاده حسین رحیمیان را از نظر می‌گذرانید:

از نحوه اسارت و دوران اسارت خودتان بگویید؟

من در گردان تخلیه مجروح بودم. در شب عملیات محرم بعد از عقب نشینی ۱۶ مجروح در ارتفاعات جا مانده بود و من به همراه یکی دیگر از بچه‌ها برای رفتن به نزد مجروحان داوطلب شدیم. آدرس را گرفتیم و بدون اسلحه و تنها با یک کوله پشتی به سمت منطقه مورد نظر رفتیم تا زخم‌ مجروحان را ببندیم و شب آن‌ها را به عقب برگردانیم. چند کیلومتری پیاده روی کردیم اما به مجروحان نرسیدیم و ناغافل از دل نیروهای بعثی‌ سر در آوردیم. سریع متوجه ما شدند و ما را محاصره کردند و اسیر شدیم. من اون موقع ۱۶ سال داشتم.

بعد از اسارت ما را به شهر الاماره بردند و به مدت یک ماه در شهر الاماره شکنجه شدیم. بعد از یک ماه ما را به بغداد فرستادند و از آنجا به اردوگاه موصل ۱ منتقل کردند. بعد از ورود ما در اردوگاه درگیریی شکل گرفت و تا چند روز به ما آب و غذا ندادند. اما اتفاق مهمی در همان زمان رخ داد این بود که در اردوگا‌ه بچه‌ها توانستند به انبار مهمات بعثی‌ها که در داخل مقر فرماندهی بود دست پیدا کنند بعضی از بچه‌ها شب‌ها از بالای در به انبار می‌رفتند و لباس و رادیو و گاهی اسحله کش می‌رفتند. اسلحه‌ها را در زیر خاک پنهان کردیم و عراق چیزی از این موضوع نفهمید تا اینکه دو نفر از اسرا از اردوگاه فرار کردند و انبار مهمات را آتیش زدند که با این کار اسلحه‌ها لو رفت.  بعد از یک شکنجه طولانی از طرف بعثی‌ها ما را دوباره به اردوگاه موصل بزرگه منتقل کردند و تا پایان اسارت در آنجا بودیم.

زبان عربی را چگونه یاد گرفتید؟

یک بار که مریض شدم به نزد دکتر رفتم وقتی دکتر نسخه را نوشت چون مشتاق بودم بدانم چه چیزی نوشته کتاب یک و دو دانشگاه آکسفورد را خواندم و زبان انگلیسی را یاد گرفتم اما در اسارت همواره در کلاس‌های درس اسرا شرکت می‌کردم که همین باعث تسلط من بر زبان عربی و انگلیسی شد. قبل از اسارت در کارگاه رسیندگی بافندگی کارگری می‌کردم و بعد از اسارت چون به زبان عربی مسلط بودم به مدت چندین سال در عراق مدیریت هتلی را بر عهده داشتم.

سخن پایانی شما چیست؟

از مردم می‌خواهم پشت رهبری را خالی نکنند. از مسئولان هم تقاضا دارم که بیشتر از آزادگان حمایت کنند، چون توانایی کاری را نداریم و گذراندن زندگی‌ برایمان مشکل شده، مثلا خود من چندین بار درخواست وام دادم که با آن کسب و کاری برای گذران زندگی راه بندازم اما با آن موافقت نشد.

گفتگو از معصومه امیری

انتهای پیام/

    بیشتر بخوانید


 امام خمینی(ره): اگر روزی اسراء برگشتند ومن نبودم، سلام مرا به آنها برسانید و بگویید خمینی در فکرتان بود.

خبرنگار | مالک دستیار

۱۳ آبان ۱۴۰۰
کد خبر : ۶,۵۴۴
کلیدواژه ها: خاطرات آزادگان,آزاده حسین رحیمیان,دفاع مقدس,جنگ تحمیلی,روایت آزادگان,عملیات محرم,عملیات رمضان

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید