آزادگان، بهویژه آنانی که پیش از اسارت یا پس از آن نیز رنج جانبازی را تحمل کرده بودند، نقشی کلیدی در حفظ استقلال و امنیت کشور ایفا کردند. این دلیرمردان، با کولهباری از تجربه جنگ و روحی تسلیمناپذیر، در دوران صلح نیز همچون سنگری استوار، در کنار نیروهای امنیتی، در برابر تهدیدات داخلی ایستادگی کردند و از مرزهای امنیت جامعه پاسداری نمودند.
به
گزارش روابطعمومی موسسه فرهنگیهنری پیام آزادگان،در روزهای پر فراز و نشیبی
که بر ایران گذشت، ایثار و فداکاری آزادگان، بهویژه آنانی که پیش از اسارت یا پس از
آن نیز رنج جانبازی را تحمل کرده بودند، نقشی کلیدی در حفظ استقلال و امنیت کشور ایفا
کردند. این دلیرمردان، با کولهباری از تجربه جنگ و روحی تسلیمناپذیر، در دوران صلح
نیز همچون سنگری استوار، در کنار نیروهای امنیتی، در برابر تهدیدات داخلی ایستادگی
کردند و از مرزهای امنیت جامعه پاسداری نمودند.
در
این میان، نام قربانعلی نیری، آزادهای ۶۶ ساله از خطه خراسان شمالی، به عنوان نمادی
از این پایمردی در حافظهها خواهد ماند. ایشان که سالها پیش طعم تلخ اسارت در اردوگاههای
دشمن را چشیده بود، اکنون با عضویت در بسیج پیشکسوتان شهرستان بجنورد و فعالیت به عنوان
مأمور امنیتی، در میدان کارگر این شهر، مورد هجوم ناجوانمردانه آشوبگران قرار گرفت
و جراحات سختی برداشت. این حادثه، یادآور دلاوریها و هزینههای سنگینی است که این
آزادگان برای حفظ آرامش و امنیت کشور متحمل میشوند؛ هزینههایی که گاه در سکوت و بیمهری،
بر پیکره رنجدیدهشان سنگینی میکند.
قربانعلی
نیری، در سن ۳۲ سالگی، در منطقه عملیاتی سومار، به اسارت نیروهای بعثی عراق درآمد.
در آن زمان، او سه فرزند در خانه داشت و در میان ناامیدی و انتظار خانواده، در فهرست
اسرای مفقود قرار گرفت. سرنوشت تلخ او، نمایشگر بخشی از رنج پنهان اسرای مفقود بود؛
سالهایی که در اردوگاههای دور از وطن، با شکنجههای جسمی و روحی، و در بلاتکلیفی
محض سپری شد. سرانجام، پس از سالها اسارت و تحمل مشقات فراوان، در سال ۱۳۶۹ شمسی،
او و همرزمانش به آغوش وطن بازگشتند.
حالا،
سالها پس از بازگشت از اسارت، و در حالی که جسم و روحش هنوز نشانههایی از سالهای
سخت جنگ و اسارت را با خود حمل میکند، او بار دیگر در راه دفاع از امنیت هموطنانش،
در میدان نبرد با آشوبگران، مجروح شد. این حادثه، تلنگری است به جامعه برای یادآوری
ایثارگریهای بیدریغ این قهرمانان که امنیت امروز ما، حاصل از خودگذشتگیها و رنجهای
بیشمار آنان است. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.
انتهای پیام/
برای ورود به ویکی آزادگان اینجا کلیک کنید / www.wikiazadegan.com