سال‌های خاموش؛ حکایت آزادگان و جانبازان دفاع مقدس

به گزارش روابط‌عمومی موسسه فرهنگی‌هنری پیام آزادگان، هرچند تاریخ دفاع مقدس مملو از رشادت‌ها، جانفشانی‌ها و صحنه‌های حماسی است، اما بخشی از این تاریخ پرشکوه، همچون گوهری در گمنامی، تا کنون کمتر مورد توجه و واکاوی عمیق قرار گرفته است؛ حکایت آزادگان سرافراز. این مردان، در سال‌های جوانی و نوجوانی، مقطعی حساس از عمر خود را نه در کنار خانواده و در مسیر رشد و تعالی، بلکه در دل دشمن، در اسارت و در دل سختی‌های طاقت‌فرسا گذراندند. دوران اسارت، که با شکنجه‌های جسمی و روحی، انزوای اجباری و دوری از وطن همراه بود، آزمونی بزرگ برای مقاومت، وفاداری و ایثار این قهرمانان بود.

این سال‌های پر فراز و نشیب اسارت، نه تنها اراده و صلابت این مردان را محک زد، بلکه در بسیاری از موارد، آنان را به مقام جانبازی رساند. فشارهای روانی، ضرب و شتم‌ها، بیماری‌های ناشی از شرایط نامناسب و زخم‌های عمیق روحی و جسمی، میراثی بود که بسیاری از آزادگان پس از بازگشت به وطن با خود آوردند. این مصداق بارز ایثارگری است؛ هنگامی که فرد برای حفظ آرمان‌ها و ارزش‌ها، سلامتی و جوانی خود را فدا می‌کند و حتی پس از تحمل سال‌ها رنج، با عوارض آن تا پایان عمر دست و پنجه نرم می‌کند. البته، در این میان، جای دارد از آن دسته از آزادگانی نیز یاد کنیم که پیش از اسارت، در جبهه‌های نبرد، نشان پرافتخار جانبازی را بر سینه زده بودند و رژیم بعث عراق، با بی‌رحمی، آنان را نیز به اسارت گرفت؛ جانبازانی که درد جانبازی را با درد اسارت مضاعف تجربه کردند.

انتخاب میلاد باسعادت علمدار کربلا، حضرت اباالفضل العباس (علیه‌السلام)، به عنوان روز جانباز، پیامی عمیق و پرمعنا را در خود دارد. حضرت اباالفضل (ع)، نماد وفاداری، شجاعت، ایثار و مقاومت در برابر سختی‌هاست. ایشان در واقعه عاشورا، برای دفاع از حرم اهل بیت (ع) و رساندن آب به تشنگان، دست‌های خود را فدا کردند و تا آخرین نفس ایستادگی نمودند. این فداکاری بی‌نظیر، ایشان را شایسته لقب «باب الحوائج» (شفاعت‌کننده نیازها) ساخت. قرار گرفتن نام جانبازان آزاده در کنار نام کسی که خود نماد کامل فداکاری و تحمل رنج است، ادای احترامی والا به این قشر معظم است. این روز، فرصتی است تا یادآوری کنیم که جانبازان، چه آنانی که دوران اسارت را گذرانده‌اند و چه آنانی که در جبهه‌ها مجروح شده‌اند، با اقتدا به حضرت عباس (ع)، در راه دفاع از وطن و ارزش‌ها، از خود گذشتگی نشان داده‌اند.

بزرگداشت روز جانباز، نه تنها یادآوری مقام شامخ این ایثارگران است، بلکه وظیفه‌ای است بر دوش جامعه برای قدردانی از فداکاری‌های آنان و توجه به نیازها و مشکلاتشان. این یادداشت، تلاشی است برای روشن کردن بخشی از «سال‌های خاموش» تاریخ دفاع مقدس؛ سال‌هایی که مردان بزرگی، سختی اسارت را به جان خریدند تا امنیت و افتخار را برای میهنشان به ارمغان آورند و در این راه، بسیاری به درجه جانبازی رسیدند. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.

زهراکورانی